Ophrys homeri

Λέσβος, 2/5/2014

Μετά την έκρηξη στην ανθοφορία εκπροσώπων του γενους Ophrys που συμβαίνει κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο στη Λέσβο, λίγα μόνο είδη παραμένουν ανθισμένα μέχρι και το Μάιο. Ανάμεσά τους, το σπάνιο είδος Ophrys homeri Hirth & Spaeth, στο οποίο έδωσαν το όνομα του Ομήρου το 1997, όταν ανακαλύφθηκε και περιγράφηκε σε ένα από τα μέρη που διεκδικούν την πατρίδα του αρχαίου ποιητή, τη Χίο.

Είναι είδος ενδημικό των νησιών Λέσβος, Χίος και Κως του ανατολικού Αιγαίου και μιας περιοχής των απέναντι ακτών της Μικράς Ασίας. Χαρακτηρίζεται από όψιμη ανθοφορία, κατά τους μήνες Απρίλιο και Μάιο. Φύεται σε φρύγανα, θαμνώνες, ελαιώνες και ανοιχτές θέσεις μέσα σε πευκοδάση, σε ξηρά και αλκαλικά εδάφη.

Όπως όλες οι άγριες ορχιδέες, η O. homeri προστατεύεται από το ΠΔ 67/81 και τη συνθήκη CITES για το διεθνές εμπόριο των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας. 

Λέσβος, 13/4/2014

Orchis anatolica

Χίος, 30/3/2013

Η ορχιδέα Orchis anatolica Boiss. εξαπλώνεται στην ανατολική Μεσόγειο, από τις Κυκλάδες και την Κρήτη στα δυτικά, μέχρι το Ιράν στα ανατολικά. Το γεγονός ότι περιγράφηκε το 1844 από την Καρία, περιοχή της Ανατολίας, καθιστά περιττές περαιτέρω διευκρινήσεις για την προέλευση του ονόματός της.

Φύεται σε ημισκιερές πετρώδεις τοποθεσίες, συνήθως μέσα σε φρύγανα, πευκοδάση ή άλλα ανοιχτά δάση και μπορεί να ανέβει μέχρι τα 2000 μ. Η ανθοφορία της ξεκινά συνήθως το Μάρτιο και διαρκεί μέχρι και το Μάιο, ανάλογα με το υψόμετρο.

Η O. anatolica προστατεύεται από το ΠΔ 67/81 του ελληνικού κράτους και τη Συνθήκη CITES για το διεθνές εμπόριο των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας. 

Ophrys minutula

Λέσβος, 21/4/2013

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς όταν διαβάζει το όνομα Ophrys minutula Golz & Reinh. είναι ότι πρόκειται για μια πολύ μικρή Oprhys. Πράγματι, το χείλος στα μικροσκοπικά άνθη της O. minutula δεν ξεπερνά τα 9 χιλιοστά. Ανήκει στην ομάδα oestrifera, ομάδα μεγάλη και περίπλοκη που φέρνει συνήθως πονοκέφαλο σε όποιον ασχοληθεί μαζί της, αφού τα μέλη της εμφανίζουν μεγάλη ποικιλομορφία σε διάφορα χαρακτηριστικά και πολλές φορές είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσει κανείς.

Πρόκειται για μια ορχιδέα αρκετά σπάνια. Είναι ενδημική των νησιών Λέσβος, Σάμος, Χίος και Ικαρία, ενώ δεν αποκλείεται να βρίσκεται και στις απέναντι ακτές της Τουρκίας. Φύεται σε θαμνώνες, ελαιώνες ή ανοιχτά πευκοδάση, σε ασβεστολιθικά πετρώματα, από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 650 μ. και θέσεις ηλιόλουστες έως ημισκιερές. Ανθίζει από τα μέσα περίπου Απριλίου έως τα μέσα Μαΐου.

Όπως όλες οι ορχιδέες της Ελλάδας, προστατεύεται από το ΠΔ 67/1981 και τη συνθήκη για το διεθνές εμπόριο των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας (CITES). Ακόμα, συμπεριλαμβάνεται στα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών του δικτύου “ΦΥΣΗ 2000”.

Himantoglossum comperianum

Λέσβος, 18/5/2013

Η ορχιδέα Himantoglossum comperianum (Steven) P. Delforge, περισσότερο γνωστή ως Comperia comperiana, πήρε το όνομά της από το Γάλλο γαιοκτήμονα και έποικο της Κριμαίας Compère, καθώς ήταν ο πρώτος που τη συνέλεξε.

Είναι ένα από τα σπανιότερα είδη ορχιδεών της Ελλάδας, με σποραδικές εμφανίσεις στα νησιά Σάμο, Κω και Ρόδο και ένα σταθερότερο πληθυσμό στο όρος Όλυμπος της Λέσβου. Το κέντρο εξάπλωσής της εντοπίζεται στην Τουρκία και φτάνει δυτικά ως το προαναφερθέντα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, βόρεια στην Κριμαία, νότια στο Λίβανο και ανατολικά στην περιοχή του ιρανικού Κουρδιστάν.     

Στη Λέσβο, όπου την εντοπίσαμε, ανθίζει γύρω στα μέσα Μαΐου σε άκρες δασών πεύκου ή φυλλοβόλων, σε ασβεστόλιθο. Πρόκειται για μια ορχιδέα-φάντασμα, αφού ο εντοπισμός της σε μια θέση δεν εξασφαλίζει ότι θα βρεθεί εκεί και την επόμενη χρονιά. Φέτος, μετά τις πρώιμες ζέστες του Μαΐου, η C. comperiana εντοπίστηκε μόνο στα ψηλότερα σημεία του Ολύμπου, σε πολύ σκιερές τοποθεσίες.

Προστατεύεται από τη Σύμβασης της Βέρνης για την Προστασία της Άγριας Ζωής και του Φυσικού Περιβάλλοντος (1979), το ΠΔ 67/81 και τη Συνθήκη για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES). Ακόμα, περιλαμβάνεται στον παγκόσμιο κατάλογο ειδών που χρήζουν προστασίας του ΟΗΕ και στα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών του δικτύου «ΦΥΣΗ 2000». Μια από τις μεγαλύτερες απειλές που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή είναι η συλλογή των βολβών της για την παρασκευή σαλεπιού στη γειτονική Τουρκία. 

Ophrys speculum group

Ophrys speculum, Λέσβος, 23/3/2013

Μάλλον πρόκειται για την ομάδα με τους πιο ματαιόδοξους επικονιαστές, αφού speculum στα λατινικά θα πει καθρέφτης. Φυσικά, το όνομα δόθηκε για τον μπλε γυαλιστερό θυρεό που χαρακτηρίζει τις ορχιδέες - μέλη της ομάδας speculum, δηλαδή την Ophrys speculum Link και την O. regis-ferdinandii (Acht. & Kellerer ex Renz) Buttler.

Ophrys speculum, Λέσβος, 23/3/2013

Η Ophrys speculum, μία από τις εντυπωσιακότερες ορχιδέες, έχει μεσογειακή και μάλλον ευρεία εξάπλωση. Στη χώρα μας απαντά στη νότια Ελλάδα, τις Κυκλάδες (αν και σπάνια) και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Φύεται σε φρύγανα, θαμνότοπους και πευκοδάση, σε θέσεις κυρίως ηλιόλουστες. Ανθίζει από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Ophrys regis-ferdinandii, Χίος, 30/3/2013

Η στενόμακρη Ophrys regis-ferdinandii μπορεί λόγω μεγέθους και σχήματος να μην είναι τόσο εκθαμβωτική όσο η O. speculum, φέρει όμως το βαρύ όνομα ενός βασιλιά, καθώς είναι αφιερωμένη στον Φερδινάνδο τον 1ο της Βουλγαρίας. Επιπλέον, είναι σπανιότερη από την Ο. speculum, αφού εμφανίζεται μόνο στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου Χίος, Τήλος, Ρόδος και Σύμη και στις απέναντι ακτές της Τουρκίας. Προτιμά τα χαμηλά υψόμετρα και θέσεις μάλλον ξηρές. Ανθίζει μέσα Μαρτίου με μέσα Απριλίου.

Ophrys regis-ferdinandii, Χίος, 30/3/2013

Όπως όλες οι ορχιδέες, προστατεύονται και οι δύο από το ΠΔ 67/1981 και περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΙΙ Συνθήκης για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES). Ακόμη, περιλαμβάνονται στον παγκόσμιο κατάλογο ειδών που χρήζουν προστασίας του ΟΗΕ. 

Neottia (Listera) cordata

Ροδόπη, 30/6/2012

Μέσα στα σκοτεινά δάση ερυθρελάτης της μακρινής Ροδόπης, ακόμα και ένα καλά εκπαιδευμένο μάτι δυσκολεύεται να ξεχωρίσει αυτή τη μικροσκοπική ορχιδέα. Το μέγεθός της δεν ξεπερνά τα 10-15 εκ., με άνθη περίπου 5 χιλ. Τόσο οι διαστάσεις της, όσο και η σπανιότητά της την καθιστούν μια από τις λιγότερο γνωστές και φωτογραφημένες ορχιδέες της Ελλάδας.

Η Neottia cordata (L.) Rich. εξαπλώνεται στις εύκρατες και πολικές περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου (Ευρώπη, Ασία, Αμερική) και είναι περισσότερο κοινή στο βορρά. Στην Ελλάδα βρίσκει το νοτιότερο άκρο της γεωγραφικής της εξάπλωσης, στην οροσειρά της Ροδόπης. Εκεί σχηματίζει το μοναδικό πληθυσμό του ελληνικού χώρου, διασπασμένο σε τρεις ολιγομελείς υποπληθυσμούς.

Αγαπά τα όξινα εδάφη και φύεται σε σκιερές θέσεις κυρίως μέσα σε δάση ερυθρελάτης ή, πιο σπάνια, σε υγρά λιβάδια. Η ανθοφορία της ξεκινά μέσα στον Ιούνιο και μπορεί να διαρκέσει μέχρι τις αρχές του Αυγούστου.    

Η N. cordata συμπεριλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας με το χαρακτηρισμό "Τρωτό". Ακόμα, προστατεύεται από το ΠΔ 67/81 και τη Συνθήκη CITES για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας. 

Orchis militaris

Φαλακρό, 26/5/2012

Βουνό των λουλουδιών. Βοτανικός παράδεισος των Βαλκανίων. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί έχουν αποδοθεί σε ένα βουνό της Ελλάδας όχι άδικα, αν αναλογιστεί κανείς την ιδιαίτερη χλωρίδα του: το όρος Φαλακρό. Αυτό που κάνει το Φαλακρό να θεωρείται η παιδική χαρά των βοτανικών είναι κυρίως η σπανιότητα πολλών από τα φυτικά είδη που απαντούν εκεί, καθώς κάποια από αυτά έχουν πολύ περιορισμένη εξάπλωση, ενώ άλλα βρίσκουν στο βουνό αυτό το μοναδικό χώρο εξάπλωσής τους σε όλη την Ελλάδα.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η ορχιδέα που παρουσιάζουμε σήμερα. Ο Orchis militaris L.  απαντά σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, από τον Ατλαντικό μέχρι τη Σιβηρία. Η σπάνια αυτή ορχιδέα είναι ακόμη πιο σπάνια στις χώρες τις Μεσογείου και στη χώρα μας βρίσκεται σε δύο μόνο διαφορετικές θέσεις στο όρος Φαλακρό. Ο βιότοπος που προτιμά είναι κυρίως λιβάδια ή όρια δασών, σε αλκαλικά υποστρώματα, και μπορεί να ανέβει μέχρι το υψόμετρο των 2200 μ. Στην Ελλάδα ανθίζει από τα μέσα Μαΐου μέχρι τα μέσα Ιουνίου.

Όπως όλες οι ελληνικές ορχιδέες, προστατεύεται από το ΠΔ 67/81 και τη Συνθήκη CITES για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνεται στον Παγκόσμιο Κατάλογο Ειδών που χρήζουν προστασίας του Ο.Η.Ε.

Epipactis subclausa

Καμβούνια, 3/8/2012

Διασχίζοντας τα πυκνά ελατοδάση ενός από τα πιο ανεξερεύνητα βουνά της δυτικής Μακεδονίας, ξαφνιαστήκαμε ευχάριστα συναντώντας μια από τις πιο σπάνιες ενδημικές ορχιδέες της Ελλάδας.

Η Epipactis subclausa Robatsch απαντά σε βουνά της Πίνδου, τον Όλυμπο, το Βούρινο και τον Κίσσαβο, ενώ υπάρχουν αναφορές για την Εύβοια και την Αττική και υπάρχει πιθανότητα η εξάπλωσή της να φτάνει μέχρι τη γειτονική Αλβανία. Η ανεύρεσή της από εμάς στα Καμβούνια συνιστά νέα αναφορά. Φύεται σε σκιερές τοποθεσίες μέσα σε δάση οξιάς, ελάτης ή μεικτά, σε υψόμετρο από 700 έως 1700 μ. Ανάλογα με το υψόμετρο και την έκθεση, η ανθοφορία της μπορεί να διαρκέσει από τα μέσα Ιουλίου έως τα τέλη Αυγούστου.

Όπως προαναφέραμε, πρόκειται για σπάνιο είδος με μικρούς πληθυσμούς, συνήθως μικρότερους των 100 ατόμων. Υπολογίζεται, όπως αναφέρεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας, ότι ο συνολικός πληθυσμός της είναι μικρότερος των 4000 ατόμων. Οι μικροί και διάσπαρτοι πληθυσμοί της E. subclausa, σε συνδυασμό με απειλές που δέχεται από πυρκαγιές ή υπερβόσκηση, καταδεικνύουν την ανάγκη ένταξής της στην κατηγορία «Σχεδόν Απειλούμενο».

Εκτός του Βιβλίου Ερυθρών Δεδομένων στο οποίο περιλαμβάνεται, προστατεύεται από το ΠΔ 67/81 και τη Συνθήκη CITES για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας. 

Ophrys argolica

Μεσσηνία, 21/4/2012

H Ophrys argolica H. Fleischm. είναι μια σπάνια ενδημική ορχιδέα που απαντά κυρίως στην Πελοπόννησο και σε λίγες θέσεις γύρω από τον Κορινθιακό. Προτιμά θέσεις σε λιβάδια, φρύγανα, θαμνώνες ή ανοιχτά δάση και υψόμετρο έως 1000 μ. Ανθίζει Μάρτιο και Απρίλιο.

Προστατεύεται από παντού, σε εθνικό (ΠΔ 67/81), ευρωπαϊκό (Οδηγία 92/43 και Σύμβαση Βέρνης) και παγκόσμιο (Συνθήκη CITES) επίπεδο. Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας του 1995, ενώ χαρακτηρίζεται ως τρωτό από την Παγκόσμια Ένωση Προστασίας της Φύσης, λόγω των πιέσεων που δέχεται από ανεξέλεγκτη οικιστική ανάπτυξη, τουρισμό και χρήση ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων, τα οποία μειώνουν τους επικονιαστές της. Τέλος, περιλαμβάνεται στον Παγκόσμιο Κατάλογο Ειδών που χρήζουν προστασίας του Ο.Η.Ε. και στα Άλλα Σημαντικά Φυτά του δικτύου «ΦΥΣΗ 2000».

Neotinea maculata

Λευκάδα, 29/3/2012

Η Neotinea maculata (Desf.) Stearn, γνωστή και ως Orchis intacta Link, είναι μια σχετικά διαδεδομένη ορχιδέα σε παράλιες περιοχές της Ελλάδας και τα νησιά. Η συνολική εξάπλωσή της περιλαμβάνει τις χώρες της Μεσογείου, αλλά και τη Μεγάλη Βρετανία, τα Κανάρια νησιά και τη Μαδέρα. Χαρακτηρίζεται από μικροσκοπικά άνθη, τα οποία είναι τοποθετημένα σε μια ταξιανθία πυκνή και μονόπλευρη. Πολύ συχνά η μικρή αυτή ορχιδέα αυτογονιμοποιείται, με αποτέλεσμα να παράγονται αποικίες από όμοια άτομα.

Ανθίζει από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο σε λιβάδια, φρύγανα, θαμνώνες και δάση κωνοφόρων, από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 2000 μ. περίπου.

H N. maculata συμπεριλαμβάνεται στο Παράρτημα ΙΙ της Συνθήκης CITES για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας και στα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών του δικτύου «ΦΥΣΗ 2000».

Ophrys tenthredinifera ssp. ulyssea

Δίδυμα, Αργολίδα, 24/3/2012

Η Ophrys tenthredinifera subsp. ulyssea (P. Delforge) Kreutz περιγράφτηκε από τον Βέλγο "γκουρού" των ορχιδεοειδών Pierre Delforge το 2005 (O. ulyssea Delforge) σε μία ανασκόπηση της παρουσίας του είδους O. tenthredinifera στην Α. Μεσόγειο.  Στην εργασία αυτή πρωτοπεριέγραψε ακόμα δύο είδη, την O. dictynnae από την Κρήτη και την O. leochroma με μία ευρεία κατανομή σε Ιόνιο, Αιγαίο και ηπειρωτική Ελλάδα. Η Ο. ulyssea αρχικά θεωρήθηκε ενδημικό των Ιονίων νήσων και μάλιστα πήρε και το όνομα του μυθικού βασιλιά της Ιθάκης, αλλά αργότερα βρέθηκε και αλλού στην Ελλάδα. Πολλοί βοτανικοί βέβαια, αντικρούουν αυτή τη λεπτομερή ταξινόμηση και θεωρούν τα παραπάνω συνώνυμα της O. tenthredinifera.

Ophrys mesaritica

Λευκάδα, 18/3/2012

Αυτή η μικρούλα Ophrys περιγράφτηκε πρόσφατα, μόλις το 1990, και αρχικά θεωρήθηκε ενδημική της Κρήτης, αλλά αργότερα εντοπίστηκε και στη Μάλτα, τα Κύθηρα, την Κεφαλονιά, τη Λευκάδα, τους Παξούς, την Κέρκυρα και τη Μάνη. Χαρακτηρίζεται από πρώιμη άνθιση, η οποία μπορεί να ξεκινήσει το Δεκέμβριο. Ως επικονιαστής της  Ophrys mesaritica H.F. Paulus, C. & A. Alibertis αναφέρεται το έντομο Andrena nigroaenea.

Όπως όλες οι άγριες ορχιδέες της Ελλάδας, η O. mesaritica προστατεύεται από τη Συνθήκη CITES για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας.

Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.greekorchids.gr/op_mesaritica.htm 
                                        και http://www.greekorchids.gr/unclassified_7.htm

Orchis simia

Όλυμπος, 14/5/2011

Ή αλλιώς το πιθηκάκι, αφού simia στα λατινικά θα πει πίθηκος. Φυσικά, το όνομα δόθηκε για το ιδιαίτερο σχήμα των ανθέων της. Η Orchis simia Lam. εξαπλώνεται σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης και της Μεσογείου, φτάνοντας βόρεια μέχρι την Αγγλία και την Ολλανδία και ανατολικά μέχρι το Ιράν και το Τουρκμενιστάν. Στην Ελλάδα θα τη βρείτε σχεδόν παντού, αν και μόνο σε συγκεκριμένες θέσεις σχηματίζει μεγάλους πληθυσμούς, όπως π.χ. σε περιοχές της Ηπείρου. Η ανθοφορία της ξεκινά το Μάρτιο και διαρκεί μέχρι τον Ιούνιο. Οι βιότοποι που προτιμά είναι λιβάδια, μακκία βλάστηση, φρύγανα, ανοιχτά δάση και όρια δασών, σε υψόμετρα μέχρι και 1800 μ. 

 
Όπως όλες οι ορχιδέες της Ελλάδας, προστατεύεται από τη συνθήκη CITES (Παράρτημα ΙΙ) και, επιπλέον, από το Προεδρικό Διάταγμα 67/81 του Ελληνικού Κράτους, ενώ συμπεριλαμβάνεται στον παγκόσμιο κατάλογο ειδών που χρήζουν προστασίας του Ο.Η.Ε. και στα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών του Δικτύου «ΦΥΣΗ 2000». 

Βερτίσκος

Την Κυριακή υποδεχτήκαμε τον Οκτώβρη με μια εκδρομή σε ένα βουνό όχι πολύ γνωστό και σίγουρα υποτιμημένο. Ο Βερτίσκος είναι ένα σχετικά χαμηλό βουνό του νομού Θεσσαλονίκης, το δεύτερο για την ακρίβεια σε υψόμετρο μετά το Χορτιάτη, με την κορυφή του (Χαρβάτα) να φτάνει τα 1103 μ. Απλώνεται βορειοανατολικά του νομού, στα σύνορα με το νομό Σερρών. Όσο μπόι του λείπει, το αναπληρώνει σε φυσική ομορφιά και θέα προς το Χορτιάτη, τις λίμνες Βόλβη και Κορώνεια, αλλά και τον κάμπο των Σερρών. Οι παραπάνω λίμνες (η μία υπό εξαφάνιση) τροφοδοτούνται από τα υδάτινα ρεύματα που σχηματίζονται στις πλαγιές του βουνού και καταλήγουν σε αυτές. 

Με το Χορτιάτη φαίνεται να συγγενεύουν, εκτός από γεωγραφικά και διοικητικά, ως προς τη βλάστηση, καθώς και στο Βερτίσκο σε χαμηλά υψόμετρα κυριαρχούν αείφυλλοι σκληρόφυλλοι θάμνοι, όπως πουρνάρια, κέδροι και φιλλύκια, ενώ ψηλότερα συναντά κανείς φυλλοβόλα είδη, όπως φράξους, οστρυές και βελανιδιές. Σχεδόν αποκλειστικά σε βόρειες εκθέσεις, στα υψηλότερα τμήματα του βουνού, υπάρχουν δάση οξιάς και καστανιές. Η κορυφή Χαρβάτα είναι και αυτή καλυμμένη από δάσος οξιάς.

Η εκδρομή απέδωσε τα μέγιστα σε αριθμό ανθισμένων φυτών που συναντήσαμε, σε σχέση πάντα με το μήνα που διανύουμε. Επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τέσσερα από αυτά, τα τρία από τα οποία καθαρά φθινοπωρινά.

Colchicum bivonae

 

Το Colchicum bivonae Guss., οικογένεια Colchicaceae, είναι ένα αρκετά κοινό φθινοπωρινό κολχικό, αλλά πολύ εντυπωσιακό. Διακρίνεται για το μεγάλο άνθος του και το έντονο σαν σκακιέρα σχέδιο των πετάλων του. 

 

Prospero autumnale

Δεύτερο φθινοπωρινό φυτό, όπως φανερώνει το όνομά του, εκπρόσωπος της οικογένειας Asparagaceae, είναι το Prospero autumnale (L.) Speta (η παλιά γνωστή Scilla autumnalis L. που οι ενοχλητικοί βοτανικοί της άλλαξαν όνομα). Μικρό σε μέγεθος, αλλά άφθονο τέτοια εποχή, το βρήκαμε να σχηματίζει μεγάλους πληθυσμούς μαζί με το κολχικό. 

 Spiranthes spiralis

Η Spiranthes spiralis (L.) Chevall. είναι μια μικρή αλλά ιδιαίτερη φθινοπωρινή ορχιδέα. Το όνομα αυτό της δόθηκε για την σπείρα που σχηματίζει η ταξιανθία της.

 

  Berteroa incana

Πρόκειται για είδος της οικογένειας Brassicaceae. Συμπεριλάβαμε τη Berteroa incana (L.) DC. σε αυτή την ανάρτηση, γιατί μπορεί η ανθοφορία της να ξεκινά το καλοκαίρι, αλλά εκτείνεται μέχρι το Νοέμβριο.